Zamawiający sektorowy nie stosuje ustawy Pzp do zamówień innych, niż udzielane w celu wykonywania działalności sektorowej

Zgodnie art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp, ustawę stosuje się do udzielania zamówień publicznych przez inne niż określone w art. 3 ust. 1 pkt 1-3a  (tj. jednostki sektora finansów publicznych, inne  niż jednostki sektora finansów publicznych państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, inne niż jednostki sektora finansów publicznych, osoby prawne, utworzone w szczególnym celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym oraz związki wskazanych podmiotów), jeżeli:

PRZESŁANKA 1

zamówienie jest udzielane w celu wykonywania jednego z rodzajów działalności, o której mowa w art. 132 ustawy Pzp (tj. działalność w zakresie wydobycia ropy naftowej lub gazu i ich naturalnych pochodnych oraz poszukiwania lub wydobycia węgla brunatnego, węgla kamiennego lub innych paliw stałych, zarządzania lotniskami, portami morskimi lub śródlądowymi oraz udostępniania ich przewoźnikom powietrznym, morskim i śródlądowym, tworzenia sieci przeznaczonych do świadczenia publicznych usług związanych z produkcją, przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej, gazu, ciepła lub dostarczania energii elektrycznej, gazu albo ciepła do takich sieci lub kierowania takimi sieciami, tworzenia sieci przeznaczonych do świadczenia publicznych usług związanych z produkcją lub dystrybucją wody pitnej do takich sieci lub kierowania takimi sieciami, obsługi sieci świadczących publiczne usługi w zakresie transportu kolejowego, tramwajowego, trolejbusowego, kolei liniowej lub przy użyciu systemów automatycznych, obsługi sieci świadczących publiczne usługi w zakresie transportu autobusowego, usługi przyjmowania, sortowania, przemieszczania lub doręczania przesyłek pocztowych),

Oraz

PRZESŁANKA 2

A) działalność ta jest wykonywana na podstawie praw szczególnych lub wyłącznych

albo

B) jeżeli podmioty, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1-3a ustawy Pzp, pojedynczo lub wspólnie, bezpośrednio lub pośrednio przez inny podmiot wywierają na nie dominujący wpływ.

Jak wynika z powyższego, „zamawiający sektorowi”, zobowiązani są do stosowania ustawy tylko wówczas, gdy udzielają zamówienia w celu wykonywania działalności sektorowej, a wartość tego zamówienia przekracza progi określone w przepisach rozporządzenia wydanego na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Pzp. Należy jednak pamiętać, że celem wykonywania działalności sektorowej objęte są wszelkie zamówienia związane funkcjonalnie z prowadzoną działalnością.

Brzmi dość klarownie, ale w dalszym ciągu brakuje jasnej odpowiedzi na pytanie, jak zamawiający sektorowy ma wyjaśnić odstąpienie od stosowania ustawy Pzp w zakresie wykraczającym poza zamówienia udzielane w celu wykonywania działalności sektorowej.
Bardzo prosto, tzn, tak myślę:)

Zgodnie z art. 2 pkt 13 ustawy Pzp, zamówieniem publicznym jest umowa odpłatna zawierana między zamawiającym a wykonawcą, której przedmiotem są usługi, dostawy lub roboty budowlane. A zatem, aby dany wydatek zakwalifikować jako zamówienie publiczne, decydujące znaczenie ma to czy zawarta umowa charakteryzuje się kumulatywnym występowaniem trzech cech: odpłatnością, tym, że jej stronami są zamawiający i wykonawca oraz przedmiotem umowy, którym są dostawy, usługi lub roboty budowlane.
Lepiej widać?
Podpowiem...tak dla jasności:)
Skoro "zamawiający sektorowy" tzn. podmiot sklasyfikowany w art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp, jest zamawiającym, tylko gdy  udziela zamówienia w celu wykonywania działalności sektorowej, to nie jest zamawiającym gdy udziela zamówień niezwiązanych z wykonywaniem tej działalności. 
Idąc dalej, jeżeli nie jest zamawiającym (stroną umowy nie jest zamawiający), to nie mamy do czynienia z zamówieniem publicznym. 
Czyli, do takich wydatków ustawa Pzp nie ma zastosowania.